Bilirsin
Kafamda sana armağan edilmiş şarkının sahibi müzik grubu var. Yeni bir şarkısı dolanıyor, arkada da hafif bir yağmur. Ve beni vurdular, kurşunlar öldürmedi.
Uzun bir yolculuk çekiyor canım. Rotanın neresi olduğunun önemi yok. Yalnızca uzun uzun gitmek istiyorum. Hatta düşündüm de sırtıma ulaşmak istiyorum. Sonuçta dünyadaki en uzak yer sırtımızmış ya da sana ulaşmaya çalışırım belli ki sen sırtımdan da uzaksın.
Eskiden yüzümden anlaşılıyordu tüm sıkıntılarım, artık bir yüzüm de yok.
Eskisi gibi değil yürüyüşüm, eskisi gibi değil konuşmam hatta eskisi gibi değil şiir okuyuşum. Şiir demişken, yarım kaldı, geçenlerde okuduğum bir şiir. En sevdiğim şiir yarım kaldı, tanımlarken bunu kullanıyorum.
Yeni bir kitap, yeni bir dizi, yeni bir film her şey yarım kaldı.
Şimdi içimde kapana kısılmış hâldeyim, kendimi yarım bırakmaktan korkuyorum. Bunun sonucunu bilirsin. Bunu daha önce yaşadığın için değil, bunu ben yaşıyor olduğum için bilirsin. Anlarsın. Beni en iyi sen anlarsın. Bunu da bilirsin.
Aramızda bir dil var, bir sözlük var aramızda, beni tanımladığın kelimelerden oluşuyor ilk sayfa, ikinci sayfa seni seviyorumlar ile dolu. Seni seviyorumlar demişken, artık başka sözlüğe eklenmez bunlar. İçi sevgi dolu bile değil. Kalan sayfaları anlatmak istemiyorum, unutmak da istemiyorum ama aklımda da kalmamalı. Ne yapacağımı bilmiyorum ama sen bilirsin.
Yeni bir paragraf başı, yeni bir şarkı, yeni bir insan, yeni bir viski, yeni bir elbise, yeni bir ayakkabı, yeni bir dizi, yeni bir yenilik, yoruldum.
Resim Piyapong Saydaung tarafından Pixabay‘a yüklendi
Artık yazmak için bile gücüm kalmadı. Kalbimin nerede olduğunu bile bilmiyorum. Hem konum olarak hem ait olmak olarak, nerede bilmiyorum. Bunu bildiğini sanmıyorum ama diyorum ki uzansam dizlerinin dibine, elinle dokunsan saçlarıma, baksan gözlerimin içine güzel bir gülüş kondursan dudaklarına işte o zaman, işte o zaman bilirsin.
Bugünlük bu kadardı. Maalesef ki dökemedim kendimi ama eminim ki sen beni anladın, sen beni öyle bir anladın ki bütün anlaşmazlıklar çözüldü hayatımdaki.
Hiç tanımadığım biri, hiç görmediğim biri, hiç dokunmadığım biri, İstanbul sokaklarında başı boş gezerken göz göze gelmediğimiz, uzun uzun bakmadığım belki var olmayan bir kişi, bir de seni uyutmamakla meşgul ettim. Belki de var olmadığın için uyumamak sana sorun olmayacak. Fakat yine de söylemek isterim ki senden ne kadar kaçsam da kim olduğunu öyle merak ediyorum ki bana bakan gözlerde seni öyle unutuyorum ki ve yine söylüyorum ki aramızdaki sözlüğü bir gün okumayı o kadar çok isterim ki umarım bir gün görüşürüz.
Diğer yazılarımı okumak için tıklayınız.
Öne çıkan resim Piyapong Saydaung tarafından Pixabay‘a yüklendi